Εγώ ζήτησα άδεια από τον καθηγητή μου...
...για να ξεναγήσω τους φίλους μου στην πόλη...
...κι αφού την απόλαυσαν και την έμαθαν νεράκι...
...πήραμε το δρόμο για τη Νορβηγία!
Αρχικά το νεόπλουτο Όσλο δε μας ενθουσίασε...
Μια άνιση πόλη από πολλές απόψεις...
Εγώ έδειξα από νωρίς τις διαθέσεις μου...
...αλλά τελικά έμεινα με τα ομοιώματα... κι αυτά τα μοιραζόμουνα...
Σειρά είχε το γραφικό Μπέργκεν...
...και μάλιστα την ημέρα της εθνικής τους εορτής!
...αν και δε φαινόταν να την απολαμβάνουν όλοι...
...κάποιοι μάλιστα φαίνονταν να μην ενδιαφέρονται καθόλου...
Κι αφού κατακτήσαμε και το Μπέργκεν...
...πήραμε ένα πλοίο μέσα από τα φιορδς...
...πολύ κουραστικό όμως βρε παιδάκι μου!
Και φτάσαμε στο χωριουδάκι Λάερνταλ
...στην πιο ειδυλλιακή τοποθεσία έβερ!!!
Να'ναι καλά ο Καλότζερο, δε χόρτασε μόνο το μάτι μας...
Αποκορύφωμα της εκδρομής ήταν αναμφισβήτητα η ανάβαση στον παγετώνα..
...δύσκολη μεν...
...αλλα με θάρρος...
...και ατσαλένια αποφασιστηκότητα...
...τα καταφέραμε!!! Και φυσικά το αποτέλεσμα άξιζε τον κόπο...
Έτσι έφτασε η ώρα της επιστροφής για την ομάδα
Στο γυρισμό περάσαμε από την παλιότερη ξύλινη εκκλησία χωρίς καρφιά (περίπου 13ος αι.)...
...και το παράξενο πάρκο με τα αγάλματα του Όσλο...
...όπου μάλιστα είχαμε και ένα ατύχημα που ξεκίνησε από ένα φαινομενικά αθώο παιχνιδι...
... και κατέληξε στην εξάρθρωση δύο δακτύλων της Ουγγαρέζας Kati...
Τα οποία με μοναδική μαεστρία έβαλα πίσω στη θέση τους!!!!
...κάτι που με κατέστησε 'ήρωα' στα μάτια όλων...
Τότε η Ευγενία δεν άντεξε άλλο τις βλακείες μας και έφυγε για την Ελλάδα...
...ενώ ο Γιάννης πήρε το δρόμο για το όμορφο Ταλίν της Εσθονίας...
... όπου έμεινε δυο μέρες...
...και στην επιστροφή πέρασε κι από το Ελσίνκι. Μια κατά γενική ομολογία άσκημη πόλη.
Έτσι εγώ για άλλη μια φορά έμεινα πίσω...
...ενώ εκείνος "πέταξε" για τα πάτρια εδάφη!!! Ώρα καλή!
TO BE CONTINUED
